With Love

Dit geldt voor veel van mijn vriendinnen. Ik zie ze niet vaak, maar ik weet gewoon dat ze er voor mij zijn. Alleen ik heb de laatste tijd echt twijfels over mijn beste vriendin. Ze is dan wel druk met werk, ze werkt bijna iedere dag, maar toch, dan kun je wel even vragen hoe het met de examens zijn gegaan die ik gehad heb. Of met mijn her die ik moest doen toen ik kreeg te horen toen ik gezakt was. Maar nee, dat deed ze niet. En dan krijg ik echt zo’n lullig antwoord:

“Ja zit niet meer in die school dingen.”

Met zulke dingen moet je bij mij niet aan komen. Er bestaat verdomme ja internet, je hoeft alleen maar even examen 2010 in te typen en je vind wanneer de examens zijn, de herexamens en meer. Een beetje interesse tonen zou wel fijn zijn aangezien ik dat ook bij haar doe.

Op Tumblr had ik gevraagt wat voor mijn followers een Best friend was:

A friend that you feel most comfortable with and also someone that you can give your everything to without expecting any returns.

laughs, cry’s with you. Someone who is always there in good and bad times.., someone you can trust

Hier ben ik het dus mee eens, maar het voelt niet zo, de laatste tijd althans. Ze is bang om mij kwijt te raken, maar push me dan niet van je weg. Ik bedoel als ze nu zo doorgaat met waar ze mee bezig is dan raakt ze mij inderdaad kwijt.

Ook nog iets anders, ze heeft een HAVO diploma en ze gaat een MBO opleiding doen na de zomer. Verder niks mis mee, ze gaat tenminste studeren, maar ze heeft al eens eerder een MBO opleding gedaan en toen had ze problemen met de klas omdat het niveau tussen haar en haar klasgenoten te verschillend waren. Ik had al tegen haar gezegt dat ze een HBO opleiding moest gaan zoeken, meer mogelijkheden enz. Maar nee dat vind ze te duur en ze had nog een paar redenen. HALLO je bent 18+ dus krijgt studefinanciering!!!

Maar nee dat overtuigde haar niet. Ik kan me hier zo kwaad om maken, aangezien ik gewoon een HAVO diploma nodig heb voor de opleiding die ik zo graag wil doen. Maar omdat ik dus al 2 keer gezakt ben kan ik dus mijn ‘droombaan’ niet krijgen. Ook dit weet ze en ik vind het echt zo zonde dat ‘niks’ met haar HAVO diploma doet, terwijl ik het gewoon nodig heb en zij gooit het eigenlijk weg. Dood en doodzonde, maar ja haar keuzes en ze weet hoe ik er over denk.

Oké ben dus weer niet geslaagd, maar nu ga ik fotografie doen. Ben al druk bezig met een portfolio ontwikkelen en het lukt al aardig, ook al zeg ik het zelf.

Ik zit nu al weer weken op school, maar voor mijn gevoel is het veel langer, 3 maanden ofzo iets. Best raar eigenlijk, ik bedoel het komt misschien ook wel omdat ik zo veel met mijn klasgenoten omga. We praten erg veel enzo dus we kennen elkaar ook al wel aardig. Misschien dat het daardoor komt. Eigenlijk heb ik het al best druk, ik moet veel tekeningen maken, schilderen en andere dingen knutselen, erg leuk allemaal hoor, maar wel erg veel. Mijn mentor zei dat we dit jaar in totaal 100! werkstukken (tekeningen, schilderijen) moesten maken. Ik had echt zo iets van WTF.

Maar dit even terzijde, ik zit nu een beetje te twijfelen over mijn studiekeuze, zoals ik in mijn vorige post gezegt had, is dat ik graag journalistiek wilde doen, dat wil ik nog steeds hoor. Maar Engels lijkt me ook erg leuk. Aangezien je toch 2 studies op moet geven, kan ik net zo goed Engels als 2e keuze doen. Zodat als ik niet bij de journalistiek aangenomen wordt eerst Engels kan gaan doen en daarna past journalistiek of anders om. Eerst journalistiek en dan Engels, zodat ik dan bij een Engels tijdschrift kan gaan werken. Wat me overigens super lijkt.

Nu even heel wat anders zoals ik ook al in mijn andere post zei, is dat ik totaal geen goede relatie heb met mijn vader. Dat komt vooral omdat hij er vroeger nooit was. Hij wilde ook nooit komen kijken als ik iets had, een voorstelling van ballet ofzo. Eerder deed me dat erg veel pijn als hij nonchalant zei dat hij niet kwam. Ik vertelde hem ook nooit iets, omdat het hem ook niet echt interesseerde. Toen ik 15 was, was mijn moeder met hem gaan praten. Als het zou door zou gaan zouden we weg gaan, maar hij wilde dat niet, daardoor is hij gestopt met drinken. Hij dronk erg veel alcohol, dit is ook een reden waarom ik niks van alcohol drink. Maar goed, het ging dus een tijd goed. Maar de laatste tijd gaat het weer wat minder. Mijn vader praat nog al binnensmonds en met een erg boers accent (wat ik dus niet kan verstaan) en als ik dan vraag of hij het wil herhalen, vertikt hij dat. Of hij negeert me of ‘kat me af’ ik doe het niet goed, laten we het daar maar op houden. Gister was er ook al iets, mijn moeder wilde iets zeggen, maar ze kreeg de kans niet om dat hij gelijk wilt hebben, soort machtspelletje, laat maar zeggen. Mijn moeder en ik hebben hier erg veel over gepraat, als het nu nog zo doorgaat gaan we weg. Weetje en ik vind het helemaal niet erg, ik ben erg blij dat dat gaat gebeuren. Ik heb er namelijk ook aan zitten denken om bij mijn oma te gaan wonen en daarna op kamers als ik volgend schooljaar ga studeren.

Sorry, maar ik moet het even kwijt. Ik wordt er echt gek/verdrietig/ziek van. Nogmaals sorry dat ik jullie hier mee lastig val, maar ik moet het gewoon even kwijt